maandag 30 oktober 2017

Kleine ondernemersregeling

Dochter besloot zaterdagavond 'op stap' te gaan. Die mededeling kwam vrijdag. Maar natuurlijk, dat hoef je op je 15e ook helemaal niet aan je ouders te vragen ofzo :) Ze zou tot 03.00 uur blijven had ze bedacht. Nou, zo werkt het hier niet. Dus vroeg ze dan maar of ze uit mocht. En werd er 'onderhandeld' over de thuiskom tijd. Als ze om 02.00 uur thuis zou zijn, dan was het nog maar 01.00 uur was haar argument. Hahaha, echt zo leuk vind ik dat. Een vriendinnetje mocht ook tot 02.00 uur en ze zouden samen fietsen. Want uiteraard is door je moeder 's nachts opgehaald worden 'not done'.

Ik zat tot 01.27 uur met de poes op schoot te wachten. (Ze zou appen wanneer ze zou vertrekken). Toen kwam het 'verlossende berichtje' dat ze gingen fietsen. Het stormde enorm gisteren, dus ik was wel bezorgd. (Mam, als je dit leest, excuses met terugwerkende kracht, voor al die keren dat ik op stap ging en er nog niet eens een mobiele telefoon was).

Dochter was op tijd en ik hoorde haar nog wat eten nemen. De poes die ik naar buiten had gelaten was weer binnen. Ze mauwde echt keihard, M. werd er wakker van. Rond de ochtend wilde poes naar buiten. Ik heb haar gelukkig niet gehoord. (Ze heeft tijdens onze vakantie bij mijn ouders gelogeerd. Daar bleef ze 's nachts binnen). Dus haar ritme moet nog even terug naar de nachten weer buiten.

En over ritme gesproken. Ik was vanmorgen even van de leg. Met het uur terug, de korte nachtrust en toch vroeg wakker worden wist ik niet meer wat de 'echte tijd' was.


Ik wist wel dat ik echt om mijn BTW aangifte moest denken. Het bedrag wat ik moest betalen was zo laag, dat ik het onder de kleine ondernemingsregeling weg kon boeken. Het voordeel van 1x per kwartaal mijn aangifte doen, is dat ik de administratie weer op orde heb. Ik zag ook nog wat extra inkomsten klaarstaan van o.a. mijn boeklinken. Altijd leuk.

Verder was het een aanrommeldag. M. verlegde wat straatstenen. Na 11 november wordt de modderige voortuin omgetoverd tot iets leuks met leibomen, een berkenhaag en mooie kiezels. Tot die tijd is het wel handig om niet elke dat in de blubber te staan bij het uitstappen uit de auto.

Ik leek wel een volleerde huisvrouw. Eten voor de avond al op tijd in de pan (hutspot, lekker makkelijk). Salade klaargemaakt, wraps voor de lunch. Pleetje gepoetst. Hai, wat toch een burgerlijkheid zeg. Maargoed. Het kan maar beter klaar zijn. Mijn vader zei vroeger altijd, het is zo weer zaterdag. Nou, dat klopt. Eerst maar eens genieten van deze maandag.

zondag 29 oktober 2017

Niet voordelig op reis naar Napels

Vaak hoor ik mensen zeggen dat ze van reizen houden. Nou, daar vind ik werkelijk geen r.et aan hoor. Wel ergens anders zijn :) Ik zou graag een teleporteermachine hebben, zoals professor Barabas (zo heette hij toch?) van Suske en Wiske.

Vanwege de nieuwe baan van M. en repetities plus optreden van dochter op Noorderzon, bestond de zomervakantie uit 4,5 week vrij voor mij. Best lekker hoor, maar niet echt ontspannen. Want ik stond echt nog aardig in de 'aan stand'.

Al jaren ben ik groot fan van Italië. Op mijn 19e woonde en werkte ik er ruim negen maanden als au-pair. De liefde voor het land is destijds ontstaan en noooooit meer weggegaan. Man en dochter heb ik enigszins besmet met het 'virus'. Samen waren we al eerder in Turijn en Milaan. Met M. ook nog een weekje romantisch met zijn twee in Rome.

Dit keer was Napels aan de beurt. Via Transavia boekte ik de vliegtickets en via Wimdu een appartement. 


Favoriete koekjes
Onze manier van vakantie vieren, bestaat uit lekker eten en drinken, alle toeristische plekken en drukte zoveel mogelijk vermijden en ons mengen onder de plaatselijke bevolking.

We hadden gekozen voor de wijk Bagnoli in Napels. Een heel ruim appartement. Vlak bij de metro, la Cumana (trein) en op tien minuten lopen van het strand.

We kwamen vorige week zondag rond een uur of vijf aan bij het appartement. De verhuurders stonden al klaar. We kregen wat plaatselijke lekkernijen aangeboden en een gaaf geschilderde koelkastmagneet. Twee flessen water lagen klaar in de koelkast. Ons avontuur kon beginnen.



Heerlijke pizza's voor absurd lage prijzen

Napels staat bekend om zijn pizza's. Bij ons in de wijk zat 'da Michele' waar wij als 'Nederlanders' uiteraard veel te vroeg waren qua etenstijd. (Rond 19.00 uur, maar we hadden echt trek). Drie pizza's, drie drankjes en een salade voor 21,50 euro. Heel wat anders dan de drie cappuccino's op Schiphol voor 13,50 euro (ja echt!)



Het enige gezonde van de hele week :)

De gastheer was voor we gingen eten nog zo vriendelijk om met ons naar de supermarkt te rijden. Water voor de hele week was makkelijker meenemen in de auto. Uiteraard kochten we ook onze favoriete koekjes. (Zie de eerste foto).



La Cumana - de gave graffiti trein

Voor het vervoer kochten we een weekkaart. 16 euro per persoon voor de tram, trein, metro en bus.

De gave graffiti trein stopte echt vlak bij het appartement en bracht ons in een kleine 20 minuten midden in het centrum.

Dat centrum was prachtig hoor, maar wij vonden het helemaal niet leuk daar. Veel te druk, hordes toeristen, enorm veel verkopers van nep merk tassen, zakdoekjes, sokken, aanstekers, selfie sticks en batterij opladers.


Fris zure granita

Dus vonden wij onze 'eigen plekken'. Fijne straten, mooie vergezichten, ontspannen plekken vlak langs zee. Vijf dagen, vierentwintig uur per dag met ons drietjes ging ook redelijk goed. Toen ik op een minder goed moment tegen dochter schreeuwde zei: "Volgende keer gaan wij zonder jou op vakantie", gaf ze aan dat ik dat elk jaar zeg. Hahaha. Gelukkig houden we nog steeds veel van elkaar.



Portret gemaakt door dochter

Reizen vormt één van onze grootste uitgavenposten. Omdat we de tickets en het appartement los van elkaar geboekt en betaald hadden, dacht M. dat het dit keer wel mee zou vallen. Ik zat goed met mijn schatting (helaas :)). Maar ik heb het erg graag voor over. De blijvende nieuwe herinneringen en de lol zijn onbetaalbaar. 

De overgang naar de temperaturen in NL waren even wennen de afgelopen twee dagen. De verwarming is voor het eerst weer aangegaan dit weekend. De voorbereidingen voor de werk- en schoolweek zijn in volle gang. En wij genieten lekker na met de foto's

zondag 8 oktober 2017

Rijk in Groningen

Na een 'lichte identiteitscrisis' vanwege de bijzondere sollicitatie, ging het leven van alledag hier weer verder. Ik werk bijna weer hele dagen (4 x 6 uren) en ben met het reizen met openbaar vervoer wel een uur extra aan tijd kwijt per dag. Uiteraard ben ik blij dat M. werk heeft al gun ik mijzelf zeker mijn paarse Panda terug qua reizen. Maargoed, hij zou ruim 1,5 uur enkele reis onderweg zijn en ik 'maar' 1 uur (fiets-trein-bus-lopen).

Uiteraard zou een extra auto heeeeel fijn zijn. M. wil echt heel erg graag een blauwe Mini. Vlak voor onze verhuizing in 2014 maakten wij al een keer een proefrit (<- filmpje van 57 seconden, oh yeah, happy faces, voor het ongeluk, alle klussen en overige huisperikelen aan).
Maar, even afwachten nog of hij een verlenging van zijn contract krijgt.

Ondertussen is het hier een ongeregeld zootje in huis. Onze schuurdeur was gedeeltelijk verrot. Na lang plussen en minnen besloten we het goede gedeelte opnieuw te gebruiken. Daar heb ik mij op uitgeleefd met kneedbaar hout, schuurpapier, grondverf, nog meer houtvuller, superstevige buitenlak op waterbasis. Allemaal in de spaarzame avonduren, zonnige weekenden en op mijn vrije vrijdagen.

De deur werd vanmorgen bijna de reden van een echtscheiding hier in huize rijke wijf. We zijn niet getrouwd, maar anders echt waar... Want naast de schuurdeur, hebben we ook nog project voortuin. Samen met de buren gaan we voor een andere heg, 3 leibomen en gelijke bodembedekking. Dat hield in dat er wel het een en ander moest gebeuren met de huidige inrichting.

Gisteren in de stromende regen kwam mijn vader voor het afvoeren van keien en rood grind. In de megatuin van mijn ouders krijgt dat weer een goede plek. 's Avonds waren M. en ik werkelijk 'lulletje lampekatoen' zoals onze uitdrukking is wanneer we weinig fut meer hebben. 

Vanmorgen zou ik verder met de schuurdeur en kregen M. en ik een woordenwisseling over de afwerklatten. Iets met verkeerde verstekken en ongelijke diktes. Ik was heel onaardig. Hij gelukkig ook. Toen heb ik mij omgekleed en ben naar de stad gegaan. Alleen. Lekker naar het Groninger Museum. Er is een tentoonstelling genaamd Rijk in Groningen. Over de pracht en praal van de Groninger Borgen. Ik voelde mij e n o r m schuldig dat ik hem met het klussen liet zitten. Vooral toen ik een prachtig beschilderd plafond zag haha. Ik heb iets van 1,5 uur rondgelopen en toen wilde ik graag weer naar huis hoor.



Ik heb uiteraard nog geholpen en de deur kan er morgen in. Bij het musuem kocht ik een kaart, waar ik een boekje van maakte. Ik vond op straat een gouden oorbel, die lijkt op een luchtballon (zie de linkerhoek van het blad).

Onder het genot van een cappuccinootje in onze 'kale tuin' hebben we allebei sorry gezegd. En ze leefden nog lang en gelukkig :)