zondag 8 oktober 2017

Rijk in Groningen

Na een 'lichte identiteitscrisis' vanwege de bijzondere sollicitatie, ging het leven van alledag hier weer verder. Ik werk bijna weer hele dagen (4 x 6 uren) en ben met het reizen met openbaar vervoer wel een uur extra aan tijd kwijt per dag. Uiteraard ben ik blij dat M. werk heeft al gun ik mijzelf zeker mijn paarse Panda terug qua reizen. Maargoed, hij zou ruim 1,5 uur enkele reis onderweg zijn en ik 'maar' 1 uur (fiets-trein-bus-lopen).

Uiteraard zou een extra auto heeeeel fijn zijn. M. wil echt heel erg graag een blauwe Mini. Vlak voor onze verhuizing in 2014 maakten wij al een keer een proefrit (<- filmpje van 57 seconden, oh yeah, happy faces, voor het ongeluk, alle klussen en overige huisperikelen aan).
Maar, even afwachten nog of hij een verlenging van zijn contract krijgt.

Ondertussen is het hier een ongeregeld zootje in huis. Onze schuurdeur was gedeeltelijk verrot. Na lang plussen en minnen besloten we het goede gedeelte opnieuw te gebruiken. Daar heb ik mij op uitgeleefd met kneedbaar hout, schuurpapier, grondverf, nog meer houtvuller, superstevige buitenlak op waterbasis. Allemaal in de spaarzame avonduren, zonnige weekenden en op mijn vrije vrijdagen.

De deur werd vanmorgen bijna de reden van een echtscheiding hier in huize rijke wijf. We zijn niet getrouwd, maar anders echt waar... Want naast de schuurdeur, hebben we ook nog project voortuin. Samen met de buren gaan we voor een andere heg, 3 leibomen en gelijke bodembedekking. Dat hield in dat er wel het een en ander moest gebeuren met de huidige inrichting.

Gisteren in de stromende regen kwam mijn vader voor het afvoeren van keien en rood grind. In de megatuin van mijn ouders krijgt dat weer een goede plek. 's Avonds waren M. en ik werkelijk 'lulletje lampekatoen' zoals onze uitdrukking is wanneer we weinig fut meer hebben. 

Vanmorgen zou ik verder met de schuurdeur en kregen M. en ik een woordenwisseling over de afwerklatten. Iets met verkeerde verstekken en ongelijke diktes. Ik was heel onaardig. Hij gelukkig ook. Toen heb ik mij omgekleed en ben naar de stad gegaan. Alleen. Lekker naar het Groninger Museum. Er is een tentoonstelling genaamd Rijk in Groningen. Over de pracht en praal van de Groninger Borgen. Ik voelde mij e n o r m schuldig dat ik hem met het klussen liet zitten. Vooral toen ik een prachtig beschilderd plafond zag haha. Ik heb iets van 1,5 uur rondgelopen en toen wilde ik graag weer naar huis hoor.



Ik heb uiteraard nog geholpen en de deur kan er morgen in. Bij het musuem kocht ik een kaart, waar ik een boekje van maakte. Ik vond op straat een gouden oorbel, die lijkt op een luchtballon (zie de linkerhoek van het blad).

Onder het genot van een cappuccinootje in onze 'kale tuin' hebben we allebei sorry gezegd. En ze leefden nog lang en gelukkig :) 

dinsdag 26 september 2017

Graag heeeel hard duimen voor mij

Update: Na de bijzonderste sollicitatie ooit, heb ik mij teruggetrokken uit de procedure. Waarschijnlijk was mijn kans toch al nihil. Nu zal ik dat niet weten. Interessante dingen geleerd. Uiteraard ook verbeterpunten voor mijzelf er uit gehaald. Trots op mijzelf dat ik mijn gevoel heb gevolgd. Uiteraard vannacht wel 6x het gesprek weer over gedaan. 

Spanning en sensatie. Voor mij dan. Want ik heb mijzelf 'op de arbeidsmarkt gegooid'. Een aantal weken geleden zag ik een onwijs leuke vacature voorbij fietsen. Zo eentje waarvan ik (in goede zin) de kriebels kreeg. Dus belde ik voor iets meer info. Had een prettig gesprek. Stelde het schrijven van een motivatiebrief uit tot het laatste moment. Bedacht dat ik alleen een brief + cv ook wel erg saai vond. (Of zoals een collega zei, niet Christel achtig). Dus tekende ik de gevraagde kwaliteiten voor de functie uit op mijn manier. Liet mijn perfectionisme los (iets met mooiere kleuren in het echt dan op de scan, verkeerd papier, uitlopende stiften etc). Stuurde het geheel digitaal in. En nu mag ik vanmiddag om 14.15 uur op gesprek.

Uiteraard vind ik dat (om met dochters woorden te spreken) vet spannend. Want een half uur om mijzelf 'te bewijzen' tegenover 4 mensen die ik nog niet ken, nou, dat valt niet in mijn categorie van hobby zeg maar.




Maargoed. Extra deo op + een hemdje voor het opvangen van het zweet op mijn rug. Mijn enthousiasme wel een beetje behapbaar houden voor anderen. Mocht je dit op tijd nog lezen, duim je dan heeel hard voor mij? 


zondag 24 september 2017

Tot zover de besparingen

Hai, wat vliegt de tijd. Vorige week zondag waren M. en ik op de Genoeg dag in Amsterdam.Om 14.45 uur waren we uitgenodigd om taart te eten met de redactie en wat andere genodigden.

Op de Puur Fair stonden wij zo 'gebiologeerd' naar een demonstratie van een apparaat te kijken, dat we de tijd vergeten waren. #schaam Om 15.00 uur kwamen we binnen gehaast.


Gelukkig was er nog heel veel taart en we hebben ons het heerlijk laten smaken. We deden een korte voorstelronde, erg leuk om met verschillende mensen kennis te mogen maken. Er zat ook een speciale gastspreker bij het gezelschap. Bea Johnson, van wie wij later ook haar lezing volgden.



Op de foto trouwens Heleen van der Sanden, hoofdredacteur van Genoeg. Wat een leuk mens. Het hele team trouwens. En een prachtige locatie bij de Westergasfabriek.

Naar aanleiding van de lezing van Bea kochten we haar boek. Daar zal ik zeker nog meer over schrijven, want dat heeft deze week veel losgemaakt bij ons. Op een goede manier hoor. 

Voor wat betreft het 'einde' van de besparingen. Laten we het er op houden dat we op 1 oktober opnieuw starten. Even weer bepalen wat onze prioriteit heeft. Want we geven het geld met bakken uit de laatste tijd. Dochter bleek met de vooropleiding van theater toch door te zijn naar een andere groep. Super gaaf voor haar. Alleen gaat ze nu weer twee avonden naar 'de stad' met de trein en de bus. Dus heeft ze wel weer een maandkaart (dat was voordeliger dan losse kaartjes).

Appartement voor Napels is gevonden, geboekt en betaald. De Genoeg dag werd door ons gevolgd door een hotelovernachting. In de buurt lekker gegeten met ons twee. De volgende dag op de koffie geweest bij Gordon in Blaricum. Nog een pitstop op de terugweg bij Batavia stad. Ondertussen ook nog een extra aflossing gedaan. 

Het kan gelukkig allemaal moeiteloos. Aangezien we de keerzijde hebben gekend, gun ik ons dat uiteraard van harte :) 

Dus binnenkort meer over de lezing, het boek en de gevolgen.

zondag 10 september 2017

Genoeg dag op 17 september

Volgende week zondag is het zo ver. Het feest ter ere van het 25 jarige bestaan van het tijdschrift Genoeg. Op het terrein van de Westergas fabriek in Amsterdam. Ik schreef al eerder een blog over de actie die gehouden werd om geld op te halen voor de speciale dag. M. deed onder 'lichte dwang' :) een donatie die ons (nouja mij) een doos vol oude Genoegs opleverde.



Zo leuk om te zien hoe de lay out in de loop van de tijd is veranderd. Ik heb in ieder geval genoeg leesvoer voor de komende winter. (Meer dan 75 tijdschriften). 

En nog steeds actueel, de onderwerpen die beschreven zijn. 

Wat betreft zondag de 17e. Dit zijn de 3 belangrijkste sprekers van de dag:
  • Bea Johnson uit Amerika (Zero Waste)
  • Babette Porcelijn (De verborgen impact)
  • Christian Felber (De genoeg-voor-iedereen-economie)
Van Christian heb ik vanmiddag een TedX talk bekeken. 
Ik ben benieuwd of je het stukje over TINA versus TAPAS ziet.
Vanaf 13.40 minuten vond ik het interessant worden. 
Want eerlijk is eerlijk, ik had wel wat moeite met het Engels, gesproken met een  Oostenrijks accent.

Hieronder nog een aantal linken.

De Genoeg nieuwsbrief met alle info van de dag.

Een blog van een Genoeg redacteur over Christian Felber

Nog meer informatie over de andere sprekers en het programma

M. en ik zijn volgende week van de partij. Er zijn nog kaartjes te koop voor de dag (en/of de avond). Ik zou het erg leuk vinden om lezers en/of medebloggers te ontmoeten. Laat je even weten of je komt in een reactie?


Ik heb nog een aantal Genoeg tijdschriften dubbel. -Update- inmiddels hebben alle bladen een nieuwe bestemming gevonden.

vrijdag 8 september 2017

Hulp voor Sint Maarten

Met Sint Maarten bedoel ik dit keer niet het lampionnetje lopen, wat hier in het Noorden een traditie is in november.

Vrienden van ons wonen en werken op Sint Maarten. Dus het natuurgeweld van de afgelopen week, kwam ineens wel heel dichtbij.

Het gaat gelukkig goed met ze. Alleen is ongeveer 95% van alles op het eiland verwoest. Onderstaand bericht stond bij omroep West op de pagina.
Bart is een goede vriend van Martijn. Samen met zijn partner Sharon heeft hij een crowdfundingspagina opgezet voor geld voor wederopbouw. 

Doneren kan vanaf 5 euro, via Ideal. Alle bedragen zijn welkom.
En het delen van dit bericht zou super zijn. 

Geen idee of dit Facebook filmpje van Stacey-ann, gefilmd vanaf het Holland Beach House zichtbaar is. Maar dat geeft een impressie van de ravage.

REGIO - Nu de ravage na orkaan Irma zich steeds duidelijker aftekent, komen er vanuit de regio hulpacties voor het zwaar getroffen Sint-Maarten op gang. Rijswijker Bart Eeken - ook bekend als dj van de Haagse discotheek Westwood - gaat jaarlijks naar het eiland en heeft er veel vrienden wonen. 'Alles om hen heen is kapot, het is een ravage', vertelt hij aangedaan.
Eeken is spontaan een actie begonnen om geld in te zamelen voor de slachtoffers. 'Toen ik ermee begon was de landelijke actie nog niet gestart en ik merk dat mensen graag meer willen geven als ze een persoonlijk verhaal erbij hebben'. In een paar dagen tijd is er via de crowdfundingspagina help Sint-Maarten ruim 2.000 euro gestort. 'Het geld is niet voor noodhulp, maar voor de wederopbouw', legt de dj uit. 

'Mijn vrienden hebben een hotel waar ik ook vaak draai en ik spreek ze regelmatig. Ze zitten in het hotel met nog een paar gasten. De sfeer tussen de mensen is bijzonder, binnen is een enorme saamhorigheid. Tegelijkertijd zijn ze bang voor plunderingen en is er een angstig sfeertje.' Eeken hoopt aan het einde van het jaar weer naar Sint-Maarten te gaan. 'Ik heb natuurlijk geen idee hoe het dan is.'